رفاقت مان با ارزش تر است 

اگر چه برخی مان به اجحاف «فربه» و برخی دیگر «رانده» شده ایم.

اگر چه سفره برخی مان «چرب» تر و «برخوردار» تر شده و برخی «تنگ» تر و «خالی» تر، ولی هر چه باشد، - اگر چه برخی مان به اجحاف فربه و برخی دیگر رانده شده ایم.

اگر چه سفره برخی مان چرب تر و برخوردار تر شده و برخی تنگ تر و خالی تر، ولی هر چه باشد، رفاقت مان بارزش تر از هر چیز دیگری است؛ هم از باعث و بانی و هم از پافشاران بر این وضعیت.

! آنچه در انتظار این سرزمین است، نیکروزی است.

 بقول حافظ مان: چنان نماند، چنین نیز نخواهد ماند اگر چه باز بقول خودش : آری شود ولیک به خون جگر شود شاهرخ خان بیگی - هیچ یادم نمی رود روزی از روزهای پر التهاب اوایل دهه هشتاد در فضای دانشجویی دانشگاه های تهران، در کنار همکلاسی ام امین که انصافا بچه ی روشنی بود و در عین حزب اللهی بودن لوتی و بامرام و درسخوان حسابی هم بود و ظاهری کاملا مذهبی و البته متفاوت با من داشت  در پیاده رو کنار دانشگاه قدم می زدیم و گپ و گفت و بگو و بخند و فلان و انگار نه انگار در تریبون آزاد ده دقیقه قبل صحن دانشگاه، با چشم غره به هم نگاه می کردیم.

  در مسیر بطور اتفاقی به خبرنگاری که خود را از روزنامه لوموند معرفی میکرد و انصافا ظاهرش هم فرانسوی بود و مترجمکی هم کنارش داشت، برخوردیم.